Pagina precedente Indice Pagina successiva

La brocca

Poesie

A brocca

A vecciaja a l’è ‘na brocca

rotta tûtta pessà con tocchi

ciù o meno nêuvi e colorae.

A riescie a stà in pê

un po’ pè forsa o pè fortunn-a.

Ma se mancan quelle pesse

a no l’è che un ravatto scamurôu

da infiâ in te ‘na soffîta.

A-i ratti a serve ancon…

se ghe ascondan pe no fâse vedde.

 

La brocca

La vecchiaia è una brocca

rotta tutta pezzata con pezzi

più o meno nuovi e colorati.

Riesce a stare in piedi

un pò per forza o per fortuna.

Ma se mancano quelle pezze

non è che un arnese sbocconcellato

da infilare in una soffitta.

Ai topi serve ancora…

ci si nascondono per non farsi vedere.

 

Indice
Prefazione

L'autore